ادیان ضمن ارائهی تعالیم درباره سه موضوع اساسی خدا، جهان و انسان با تجویز و توصیه ارزشهای اخلاقی خاص همواره تحول اخلاقی مطلوبی را مورد هدف قرار میدهند. در متون اسلامی و در راس آنها قرآن کریم وظیفه و مأموریتی که به عهده پیامبران الهی گذاشته میشود، ثنایی بوده و دو مقولة مذکور - تعلیم و اخلاق- (تزکیه) را هدف رسالت پیامبران بیان میکند. تزکیه و اخلاق به معنای دعوت انسانها به سمت تحولات مطلوب، رسالت تردیدناپذیر و بدیهی دین(پیامبران) است. پرسشی که تحقیق حاضر قصد طرح و بیان آن را دارد، کارآمدی هدف و رسالت مذکور در جهان حاضراست. جهان معاصر با توجه به قدرت تکنولوژی ارتباطات به دهکده و به تعبیر برخی به برج شیشهای تبدیل گشت. خصیصهی عمده جهان شیشهای فقدان مرزها و موانع طبیعی و سیاسی میان انسانها و فرهنگهای متفاوت است. آیا با توجه به چنین خصیصهای، همچنان میتوان از امکان تحقق تحول اخلاقی در جهان معاصر سخن به میان آورد؟ در نوشتهی حاضر از کارآمدی ارزشهای اخلاقی در ایجاد تحول اخلاقی با تکیه بر انسانشناسی دینی(اسلامی) دفاع خواهد شد.
