##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

سیامک عبدالهی امیر دیوانی محمد لگنهاوسن

چکیده

آن‌چه هیوم در باب گزاره‌های دینی بیان کرده، بر مبنای معرفت‌شناسی اوست. وی با هدف خدشه‌دار کردن الهیات طبیعی، آراء نقادانه‌اش نسبت به این گزاره‌ها را ارائه و بر مبنای تجربه‌گرایی‌اش، مدعیات الهیات طبیعی را خارج از محدوده معرفت بشری معرفی می‌کند. بر همین اساس، این جستار شامل سه بخش اصلی است، که به ترتیب به تأثیر آراء معرفتی هیوم بر نقدهای او به برهان هستی‌شناختی، برهان جهان‌شناختی و برهان نظم می‌پردازد. در این پژوهش، تجربه‌گرایی هیوم و همچنین نظرات او در باب براهین اثبات وجود خدا مورد نقادی قرار نمی‌گیرند؛ چراکه این مباحث هریک خود مجالی جداگانه می‌طلبند، و ضمناً، با هدف اصلی مقاله حاضر، یعنی درک تأثیر معرفت‌شناسی هیوم بر آراء او در باب براهین اثبات وجود خدا، نیز مستقیماً مرتبط نیست. اما اگر کسی خواهان نقد آراء هیوم در باب آن براهین باشد، می‌تواند از ماحصل این مقاله که نشان‌دهنده تأثیر حداکثری تجربه‌گرایی هیوم است، استفاده کند و با به چالش کشیدنِ آن مبانی معرفتی، این نقدها را هم متزلزل نماید.

جزئیات مقاله

کلمات کلیدی

هیوم, تجربه, معرفت‌شناسی, براهین اثبات وجود خدا

مراجع
ارجاع به مقاله
عبدالهیس., دیوانیا., & لگنهاوسنم. (۱۳۹۷-۱۲-۰۷). مبانی معرفت‌شناختی نقد هیوم بر براهین خداشناسی. جستارهایی در فلسفه و کلام, 50(2), 73-92. https://doi.org/10.22067/philosophy.v50i2.34633
نوع مقاله
علمی پژوهشی