نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: سال. ۴۸, شماره. ۲: شماره پیاپی ۹۷، پاییز و زمستان ۱۳۹۵

عنوان مقاله: نقد نظریه مؤیّد الدّین جَندی در خاتم الاولیاء بودن ابن عربی


صفحات: 109-123

DOI: 10.22067/philosophy.v48i2.37603

چکیده
یکی از مباحث مهم عرفان نظری در اسلام بحث از خاتم الاولیاء است. عرفا معتقدند هر آنچه در هستی و کائنات وجود دارد مظهری از مظاهر حق تعالی است. خداوند دارای صفات و اسمائی است و هر یک از آن‌ها در جهان نیازمند مظهری است تا خود را نشان دهد. یکی از اسامی مهم خداوند ولیّ است، پس آن نیز نیازمند مظهری است که اولیای الهی مظاهر این ولایت هستند. از آنجا که جهان و مظاهر الهی روزی به پایان می‌رسد، لازم است مظهر اسم ولیّ نیز دارای خاتمی باشد که با ظهور او جهان به پایان برسد. در اینکه این خاتم کیست در آثار ابن عربی از حضرت عیسی (ع)، حضرت مهدی (عج) و خودش نام برده شده است. در این مقاله بر آنیم که دیدگاه مؤیّد الدّین جَندی یکی از شارحان ابن عربی و فصوص الحکم را که اصرار فراوانی بر خاتم بودن ابن عربی دارد، طرح و سپس نقد کنیم و ضمن اشاره‌ای کوتاه به دیدگاه قیصری اثبات کنیم که ابن عربی نمی‌تواند خاتم اولیاء باشد.

کلمات کلیدی:   ابن عربی; جَندی; خاتم اولیاء; حضرت مهدی (عج); قیصری

مراجع

دریافت نسخه XML

تمام متن: PDF
دانلود : 11

بازدید: 39

تاریخ دریافت: 1393/05/01 , تاریخ پذیرش: 1394/10/28 , تاریخ انتشار: 1395/11/20

ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )