نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: شماره ۹۲ - بهار و تابستان ۹۳

عنوان مقاله: تحلیل مسئله عنایت الهی در حکمت متعالیه صدرایی


صفحات: 67-80

DOI: 10.22067/islamic philosop.v46i12.15171

چکیده
اصطلاح عنایت الهی در حکمت متعالیه صدرایی به معنای علم ذاتی الهی است که منشاء تحقق خارجی فعل و نظام احسن است. علاوه بر این علم الهی نیز مشترک بین صفات ذاتی و فعلی محسوب می‌شود. بنابراین مسئله عنایت الهی را نیز می‌توان از جهت ذاتی-علم الهی- و فعلی-نظام احسن- مورد تحلیل قرار داد. سئوالات اصلی این مقاله این است که اولا، اگر این دو جنبه از عنایت الهی را مورد تحلیل قرار دهیم، با چه مسائلی در حکمت متعالیه در ارتباط‌اند. ثانیا، این دو جنبه از معنای عنایت الهی در حکمت متعالیه چگونه اثبات می‌شوند . آنچه از تحلیل مذکور بدست می‌آید، این است که؛ از آن جهت که عنایت الهی با علم الهی مرتبط است، مسئله‌ای خداشناسی است و از آن جهت که با پیدایش نظام عالم هستی و کیفیت آن مرتبط است، مسئله‌ای جهان شناسی است. در نتیجه با در نظر گرفتن ارتباط این مسئله با علم الهی، مبحث کیفیت علم الهی و مراتب آن از طریق برهان بسیط الحقیقه به اثبات می‌رسد و با در نظر گرفتن ارتباط آن با نظام احسن و چگونگی سیستم جهان هستی، از طریق ترتیب افعال الهی و مراتب نظام هستی این مسئله تبیین می‌شود . این مقاله در صدد است ارتباط این دو جنبه از عنایت الهی را با مسائل مرتبط با آن در نظام فلسفی حکمت متعالیه با روش توصیفی تحلیلی مورد تحلیل و بررسی قرار دهد.

کلمات کلیدی:   عنایت الهی; علم الهی; مراتب وجود; نظام احسن; شر

مراجع

دریافت نسخه XML

تمام متن: PDF
دانلود : 1999

بازدید: 322

تاریخ دریافت: 1391/06/18 , تاریخ پذیرش: 1393/01/23 , تاریخ انتشار: 1393/12/25

ایمیل این مقاله (نیازمند ورود )
ایمیل به نویسنده (نیازمند ورود )