نشریه های علمی انتشارات
اطلاعات شماره: سال. ۴۵, شماره. ۲: شماره پیاپی ۹۱، پاییز و زمستان ۱۳۹۲

عنوان مقاله: بررسی تطبیقی وحدت انسان و جهان در فیزیک و عرفان



DOI: 10.22067/philosophy.v45i2.12646

چکیده
از نظر عرفا «خلق» به معنای عرفی آن، وجود حقیقی ندارد و هر آن‌چه در عرصه گیتی مشاهده می‌شود، جز تجلی ذات احدی خداوند نیست. همه موجودات «نمود» ند و «بود» حقیقی منحصر در ذات الهی است. به تعبیر دینی هر آن‌ چه در سرای وجود جلوه‌گری می‌کند «وجه الله» است. از دیگر سوی، انسان‌ خلیفةالله است و به دلیل‌ ‌جامعیت ‌اسماء ‌الهی و تام بودن مظهریت حق، می‌تواند سلطه علمی و فعلی بر عالم هستی داشته باشد. از نگاه ‌فیزیک نوین نیز، در بنیاد جهان، یکپارچگی شگفت انگیزی حاکم است و انسان به عنوان تنها ناظر آگاه وبا نگاهی عمیق‌تر یک «سهیم»، نقش کلیدی و تعیین‌کننده‌ای در تبیین و حتی تکوین جهان ایفا‌ می‌کند، به گونه‌ای که تصور وجود جهان بدون انسان محال است. در این نوشتار وحدت بنیادین اجزاء جهان و رابطه انسان با جهان هستی در حوزه عرفان و فیزیک به گونه‌ای تطبیقی طرح و بررسی می‌شود.

کلمات کلیدی:   انسان، خلیفه‌الله، عقل، وحدت، فیزیک کوانتوم.


Fatal error: Call to a member function getCount() on a non-object in /var/www/jm/cache/t_compile/%%38^38D^38D7420B%%article.tpl.php on line 154